The Rally Site

De keuze viel op Belgisch Limburg een streek waar we nog nooit op vakantie waren geweest. Na een surfsessie kwamen we uit bij een prachtige B&B in Hamont. Een aantal dagen er tussenuit kan soms mooi worden gecombineerd met het bezoeken van een rally. Aangezien Bocholt zo’n 11 kilometer verwijderd is van Hamont viel de keuze op de Sezoensrally.

Hierdoor konden wij niet naar de Vechtdalrally omdat de heren (en dames?) kalendermakers voor de zoveelste keer voor een aantal doublures in de Belgische en Nederlandse rallykalender hadden gezorgd. Ik heb daar al een aantal keer mijn ongenoegen over geuit maar dat is nog niet tot de juiste personen doorgedrongen. Daarom, wat mij betreft, voor de laatste keer: is het zo moeilijk om de twee kalenders op elkaar af te stemmen? Ik ben er van overtuigd dat dat voor de bezoekersaantallen (en dus inkomsten) een goede zaak zou zijn. Ga elkaar niet beconcurreren maar werk samen en overleg. Denk niet dat twee rally’s die ver van elkaar verwijderd zijn niet hetzelfde publiek zullen trekken. U mag van mij aannemen dat een behoorlijke groep rallyfans bereid is om flinke afstanden te reizen om te komen kijken. Ik ben daar een van.

Het werd dus de Sezoensrally. Een van mijn favorieten in België vanwege het bekende maaskiezel en het bijbehorende spektakel. Op vrijdag zijn we naar het opbouwen de service wezen kijken (wat ziet zo’n leeg plein er anders uit dan wanneer het helemaal vol staat!) en hebben de keuring bezocht. Het weer was goed en de sfeer was goed. Niets stond een prachtige rally in de weg.

De zaterdagochtend begon zonovergoten en de temperatuur was aangenaam. Bij de eerste proef werden uitermate vriendelijk welkom geheten door een vrouwelijke marshal. De stemming zat er direct goed in. Na de doorkomst van zowel de “nationalen” als het criterium verkasten we naar de herintredende proef Gerdingen. Vanaf een brug waar een grote doorgaande weg overheen loopt, had je een perfect overzicht van een behoorlijk deel van deze proef.

Ergens tijdens de doorkomst van de rally werd de proef stilgelegd en na een tijdje kwamen er nog een auto of vier op snelheid langs. De moderne communicatiemiddelen zorgden voor de informatie en al snel werd duidelijk dat er een ongeluk was gebeurd met de equipe met startnummer 82. Er wordt altijd veel geroepen op internet maar door een officiële mededeling op de site van de rally bleek dat het ergst denkbare bewaarheid was geworden. Startnummer 82 zou niet en nooit meer langskomen. De auto was tegen een boom beland met fatale gevolgen voor de inzittenden. Na zo’n bericht sta je echt even aan de grond genageld en probeer je het nieuws een plek te geven. De rally werd stopgezet wat ik in zo’n situatie de enig juiste beslissing vind.

We besloten naar de service te rijden. Daar aangekomen was het er erg druk en erg stil. Ik zag alleen maar bedrukte gezichten. Diverse mensen hadden het erg moeilijk en het liet mij ook niet koud. Wat je zag was een saamhorigheid van de “rallywereld” die samen probeert met het vreselijke nieuws om te gaan. Iedereen die zich als deelnemer of publiek met de rallysport bezig houdt, weet dat de sport niet zonder gevaren is. Toch gaat het zo vaak goed dat je de sport veilig waant totdat het misgaat en dan komt het keihard aan. De grote mannen waren duidelijk aangeslagen en zelfs speaker Jean bij wie de woorden altijd rijkelijk en eenvoudig vloeien, had niets te vertellen toen we vroegen hoe het ging.

De dag naar de rally zijn wij naar de plek des onheil geweest om te begrijpen wat er gebeurd is en om daar een persoonlijke boodschap achter te laten voor de nabestaanden. Flesjes Sezoensbier, een bijbehorend glas en bossen bloemen gaven aan dat wij niet de eersten waren. We zullen zeker niet de laatsten zijn geweest.

De dagen na de rally kwam het hele verhaal van de equipe naar buiten. Het ging om een lid van de organisatie die voor zijn allerlaatste (!) wedstrijd een bijzondere auto had gehuurd. Ik kende beide heren niet maar ik zag thuis dat ik op de service een foto van hun namen op de auto had gemaakt. Vrolix vond ik een mooie vrolijke naam. Toen wist ik nog niet wat er zou gaan gebeuren.

Wat een mooie dag was het maar met een pikzwart einde. De rallysport moet en gaat verder, bewust van de risico’s. Het gaat bijna nooit mis maar o wat doet het in de “rallywereld” pijn als het wel misgaat.

Was getekend
Troela